Mesjanizm - prądy, kierunki, filozofia
dodane: 6 stycznia 2008
Mesjanizm to (w literaturze polskiej) przekonanie o szczególnej roli Polski i narodu polskiego w dziejach świata. Jego elementy pojawiają się w XVII wieku jako jeden ze składników sarmatyzmu, przede wszystkim wiara w misję dziejową narodu polskiego jako przedmurza chrześcijaństwa. Rozkwit po utracie niepodległości, zwłaszcza po upadku powstania listopadowego, w środowisku Wielkiej Emigracji. Polska to Mesjasz narodów, który da ludom Europy Królestwo Boże na ziemi i wyzwoli je od tyranii.
Reklama
Wykład filozofii mesjanistycznej daje A. Mickiewicz w "Dziadach" cz. III (1832), a przede
wszystkim w "Księgach narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego" (1832). W "Dziadach"
mesjanizm występuje w "Widzeniu Księdza Piotra", w którym to objawieniu Ksiądz Piotr widzi
Polskę - Chrystusa rozpostartą na krzyżu trzech mocarstw zaborczych. Tak jak Chrystus cierpiał
za losy ludzkości, tak i Polska musi cierpieć za Europę, ale zmartwychwstanie i przyniesie
wolność całemu kontynentowi. Uporządkowany wykład tych poglądów Mickiewicz zawarł w
"Księgach narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego", w których emigracja polska w Paryżu
zostaje powołana do roli apostołów, rycerzy tej wolności, którą przyniesie zmartwychwstanie
Polski.
Przygotowali
Rafał - Dreamer@poczta.fm
Paweł Florczak
- Możesz także:
- wysłać link do znajomego
- lub wydrukować tą stronę
