Manieryzm - prądy, kierunki, filozofia
dodane: 6 stycznia 2008
Manieryzm jest to jeden z nurtów renesansu, który pojawił się w drugiej poł. XVI w. Stał on w opozycji wobec
renesansowego klasycyzmu. Główne założenia manieryzmu to:
- niezależność wobec autorytetu sztuki klasycznej (antycznej)
- wyeksponowanie indywidualizmu i subiektywizmu artysty względem dzieła
- odejście od zasady mimesis - naśladownictwa natury i dzieł
wielkich mistrzów antycznych
- udziwnianie i wysubtelnianie dzieł sztuki
- odejście od zasady klasycznego umiaru i harmonii - zachwianie proporcji,
skomplikowanie obrazu świata
Można powiedzieć, że manieryzm to pierwszy krok w stronę baroku, choć nurty te przez pewien
czas współistniały. Manieryzm był buntem przeciwko bezgranicznej wierze renesansu w potęgę
człowieka i w harmonię w świecie. Wojny religijne, kontrreformacja, płonące stosy - to wszystko
zdawało się zaprzeczać podstawowym założeniom klasycyzmu i humanizmu. Klęskę obu tych
nurtów potwierdziła męczeńska śmierć na stosie Giordana Bruna - wielkiego uczonego,
zwolennika teorii Kopernika, walczącego o prawo do prawdy. Tak więc manieryzm wyraża
zagubienie człowieka w labiryncie świata i jego bezsilność wobec wszystkich niebezpieczeństw
tam czyhających. Nurt ten jest także przejawem poczucia osamotnienia człowieka, opuszczenia
przez Boga.
Reklama
Najwybitniejszym dziełem manieryzmu jest rzeźba Michała Anioła - "Pieta Rondanini" (Pieta
- Madonna trzymająca Chrystusa zdjętego z krzyża). Przykładem polskiej literatury
manierystycznej są "Treny" J. Kochanowskiego i "Rytmy abo wiersze polskie"
M. Sępa-Szarzyńskiego.
Lektura dodatkowa:
- J. Pelc, "Literatura renesansu w Polsce"
- T. Klaniczay, "Renesans, manieryzm, barok"
Przygotowali
Rafał - Dreamer@poczta.fm
Paweł Florczak
- Możesz także:
- wysłać link do znajomego
- lub wydrukować tą stronę
