Wodór
dodane: 13 marca 2006
Wodór, pierwszy w układzie okresowym, jest pierwiastkiem reaktywnym, pozbawionym koloru, zapachu i smaku. Przed odkryciem przez angielskiego chemika Henry'ego Cavendisha w roku 1766 był często mylony z innymi substancjami. Cavendish wykazał istnienie nowego gazu poprzez działanie kwasem siarkowym na metale, a później udowodnił, że jest on niezależną substancją, która wraz z tlenem tworzy cząsteczki wody. W roku 1781 inny brytyjski chemik, Joseph Priestley, nazwał ten gaz palnym powietrzem. Nazwę hydrogenium (łac. tworzący wodę) nadał temu pierwiastkowi Antoine Laurent Lavoisier.
Reklama
Wodór jest najlżejszym ze wszystkich znanych gazów. W 1898 roku, po raz pierwszy skroplił go Brytyjczyk Sir James Dewar (to ten gościu, co wymyślił termos). W tej postaci wodór jest pozbawiony barwy, lecz w grubych warstwach wykazuje lekko niebieskawy odcień. Atomy tego pierwiastka występują jako mieszanina trzech izotopów: zwykłego wodoru, deuteru oraz trytu. Jądro atomowe deuteru składa się z protonu i neutronu, natomiast tryt posiada oprócz protonu także dwa neutrony.
Na Ziemi wolny wodór można spotkać tylko w małych ilościach w atmosferze. Związki wodoru pełnią ważną rolę w wielu procesach chemicznych, woda i substancje organiczne są jednym z podstawowych budulców materii ożywionej. Czytelniku, jeśli chcesz wiedzieć ile kilogramów wodoru znajduje się w Twoim ciele, to pomnóż jego masę (ciała, w kg) przez 9,31 i podziel wynik przez 100. Co? Tylko kilka kilogramów? Spokojnie, więcej jest tylko węgla i tlenu... We wszechświecie wodór jest najbardziej rozpowszechnionym pierwiastkiem, stanowi podstawowy budulec gwiazd. We Wszechświecie 92 atomy na 100, to atomy wodoru. Dzięki wodorowi zmieniającemu się w hel na Słońcu, Ty możesz jeść, pić, siedzieć przed komputerem, czytać gazety, oglądać telewizję, chodzić do szkoły/uczelni/pracy, spóźniać się na autobus itd.
Duże ilości wodoru wykorzystuje się do produkcji amoniaku oraz w procesie syntezy alkoholu metylowego. Wodór jest także często stosowany do uszlachetniania różnego rodzaju paliw. Używa się go również do utwardzania tłuszczów (w ten sposób wytwarza się margarynę). Jako najlżejszy z gazów wykorzystywany był dawniej do wypełniania balonów. Jednakże niebezpieczeństwo wybuchu takiego balonu spowodowało wyparcie wodoru przez hel. Przykładem może być katastrofa sterowca "Hindenburg" 6 maja 1937 roku nad lotniskiem Lakehurst w New Jersey. Był on wypełniony wodorem. Cała katastrofa trwała zaledwie 32 sekundy. Mały płomyk na ogonie statku w ciągu kilku sekund zmienił się w ogromną kulą ognia. Dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności zginęło tylko 35 osób z 97 będących na pokładzie sterowca. Coraz większe nadzieje wiąże się z tym pierwiastkiem jako potencjalnym paliwem przyszłości. Będzie się je wytwarzać dzięki rozkładowi wody przy wykorzystaniu energii słonecznej. Główną wadą tego rozwiązania jest wyjątkowa wybuchowość wodoru.
- Możesz także:
- wysłać link do znajomego
- lub wydrukować tą stronę
