Igrzyska olimpijskie i panhellenizm
dodane: 12 marca 2006
Dążenie do współzawodnictwa charakteryzujące męskich członków elity znalazło wyraz w igrzyskach olimpijskich, święcie religijnym związanym z wielkim sanktuarium Zeusa, najwyższego boga greckiego panteonu. Okręg świątynny Zeusa znajdował się w Olimpii, położonej w południowo-zachodniej części Peloponezu, gdzie co cztery lata, począwszy od roku 776 p.n.e., odbywały się igrzyska. W trakcie tej wielkiej uroczystości mężczyźni dość zamożni, by spędzać czas na przygotowaniach do zawodów, współzawodniczyli w konkurencjach biegowych i w zapasach; każdy uczestnik występował indywidualnie, nie jako reprezentant drużyny narodowej, jak to się dzieje na współczesnych olimpiadach. Fizyczna siła i sprawność, współzawodnictwo oraz sława będąca udziałem zwycięzcy - wszystko to znakomicie odpowiadało męskiemu ideałowi Greka, ukształtowanemu w tej właśnie epoce. Przejawem odejścia od dawnej tradycji śródziemnomorskiej, która sprzeciwiała się publicznej nagości, było to, że greccy atleci występowali właśnie nago (od greckiego słowa gymnos, "nagi", wywodzi się termin gymnasion, czyli w postaci zlatynizowanej nasze "gimnazjum").
Reklama
W okresie późniejszym do igrzysk olimpijskich wprowadzono inne konkurencje, takie jak wyścigi konne i wyścigi zaprzęgów, nadal jednak najważniejszym wydarzeniem pozostawał bieg krótki na dystansie jednego stadionu, czyli około 190 metrów (właśnie od nazwy greckiej jednostki miary odległości - stadion, w liczbie mnogiej stadia, wywodzi się używane przez nas słowo "stadion"). Zwycięzcy pierwotnie nie otrzymywali żadnych nagród poza wieńcem splecionym z gałązek oliwnych, chociaż prestiż związany z odniesieniem zwycięstwa mógł przynosić rozmaite inne profity. Nagrody o wartości materialnej zaczęto przyznawać w czasach późniejszych. Igrzyska olimpijskie mogli obserwować wszyscy wolni mężczyźni i niezamężne kobiety; mężatkom zabraniano tego pod karą śmierci. Kobiety miały swoje własne igrzyska; odbywały się one także w Olimpii, ale w innym czasie, i były poświęcone Zeusowej małżonce, Herze. Niewiele o nich wiemy. Pauzaniasz w swojej Wędrówce po Helladzie (V, 16, 2) podaje, że niezamężne kobiety rywalizowały ze sobą na olimpijskiej bieżni w biegu na dystansie pięciu szóstych stadionu (około 160 metrów). W czasach późniejszych ogólnogreckie igrzyska (nie tylko olimpijskie) zdominowali zawodowi atleci, którzy nagrody i honoraria pobierane za występy w rozmaitych zakątkach świata greckiego uczynili źródłem swojego utrzymania.
- Możesz także:
- wysłać link do znajomego
- lub wydrukować tą stronę
