Logowanie

Streszczenie

Sława i chwała

dodane: 23 września 2001

  Trzytomowa powieść Jarosława Iwaszkiewicza "Sława i chwała" to najrozleglejsze dzieło prozatorskie pisarza, a zarazem obok "Nocy i dni" oraz "Przygód człowieka myślącego" Marii Dąbrowskiej, najwybitniejsza współczesna realizacja epicka, nie posiadająca właściwego odpowiednika w polskiej literaturze dwudziestego wieku. Zamysł tej powieści zrodził się już w okresie wojny i okupacji, pierwszy natomiast tom został opublikowany w 1956 roku (następne: w 1958 oraz 1962). "Sława i chwała" to zarazem ważny etap w rozwoju twórczej drogi artystycznej Jarosława Iwaszkiewicza. Pisarz wypowiadał się bowiem w rozmaitych gatunkach prozatorskich i lirycznych. Uprawiał nowelistykę, powieściopisarstwo, sięgał również po formy pograniczne w stosunku do literatury: po esej, felieton, reportaż. Wykorzystywał także gatunki epistolograficzne i pamiętnikarskie. W takim kontekście "Sława i chwała" wydaje się więc ukoronowaniem twórczości prozatorskiej, w jednym bowiem dziele zawiera pisarz dotychczasowe, niezwykle wszechstronne doświadczenia epickie.

Reklama

  Lektura "Sławy i chwały" fascynuje bogactwem przedstawionych pejzaży i środowisk społeczno-kulturowych, kreacją bohaterów reprezentujących rozmaite postawy moralne i światopoglądowe, fascynuje także złożonością podejmowanych problemów, zarówno tych znaczących jedynie w planie jednostkowym, egzystencjalnym, jak również zagadnień ogólnych, ważkich wydarzeń historycznych.

  Szerokie tło historyczne, społeczne i środowiskowe "Sławy i chwały" przywołuje nieodparcie refleksję o tradycji dziewiętnastowiecznej prozy realistycznej, która w kształtowaniu się struktury powieści iwaszkiewiczowskiej odegrała rolę zasadniczą. Oto bowiem odnajdujemy w tym dziele panoramę życia Polaków i Polski, kształtowania się najnowszych dziejów ojczystych w burzliwych dziesięcioleciach obecnego wieku.

  Opowieść o losach narodu w przełomowych dla niego momentach - zasadnicza idea "Sławy i chwały" - unaocznia również epopeiczny aspekt dzieła. Akcja powieści rozpoczyna się w decydującym dla losów Polski i Europy momencie - w przededniu I wojny światowej, latem 1914 roku; jej zamknięcie natomiast przypada na drugą połowę lat czterdziestych, na okres dźwigania się Polski z wojennych zniszczeń i okupacyjnych strat. W tym ponad trzydziestoletnim obszarze czasowym, w jakim zawiera się fabuła powieści Jarosława Iwaszkiewicza, odnajdujemy te wszystkie wydarzenia historyczne, które najistotniej kształtowały dwudziestowieczne dzieje Polski. Aby w pełni uzmysłowić sobie historyczny właśnie aspekt "Sławy i chwały", wskażmy niektóre z nich: a więc - otwierające powieść wydarzenia I wojny światowej i Rewolucji Październikowej oraz związana z nimi "droga" Polaków do niepodległości, następnie wojna polsko-radziecka 1920 roku, przewrót majowy, dokonany przez Józefa Piłsudskiego w 1926 roku, wydarzenia września 1939 roku, kształtowanie się podziemnego ruchu oporu i udział młodzieży polskiej w działaniach Armii Krajowej, aż po Powstanie Warszawskie i pierwsze lata powojenne. Na tej historycznej kanwie powieści zostają ukazane dzieje bohaterów reprezentujących rozmaite środowiska społeczne i różne pokolenia. Zarazem ten aspekt "Sławy i chwały" nieodmiennie kojarzy się z realistycznym kształtem dzieła. Tak pomyślana powieść staje się bowiem świadectwem dziejów narodu w określonym czasie historycznym.