Róża
dodane: 23 września 2001
Syntezę rewolucji usiłował dać Żeromski w dramacie "Róża", opartym o
wzory romantyczne. Utwór ten jednak, pisany w roku 1909, nosi na sobie piętno
porewolucyjnej depresji politycznej: autor ukazuje tu klasę robotniczą z
nieufnością i niewiarą w jej siły, powraca do ulubionej idei poświęcenia
najlepszych jednostek. Jego bohater, magnat-rewolucjonista, mówi do robotników:
"Wszystko poczniemy dla was, lecz bez was". Oddalając się od
proletariatu Żeromski potępia zarazem "sprzymierzeńca wroga w ojczyźnie" -
burżuazję i wszystkie jej partie polityczne, nie oszczędza również Frakcji
Rewolucyjnej PPS. Karty "Róży" o najtrwalszej wartości to dyskusja Zagozdy z
Czarowicem, przeciwstawiająca sobie "dwie Polski" - przyszłe burżuazyjne państwo
oparte na ucisku społecznym i narodowym i ojczyznę ludu pracującego:
Reklama
"(...) Polska! Wieczny "romans" Mochnackiego... A jaka jest główna intryga i wewnętrzna treść "romansu"? Czy znowu nie wielkopański najazd na chłopstwo ruskie i litewskie, czy znowu nie przemoc nad Żmudzią i żydostwem (...) Szwoleżery, kosyniery, krakusy... Granice, celnicy, fortece, straż. Więzienia. Kajdany, ministrowie, agenci dyplomatyczni i mnóstwo deputatów. Racje stanu i stany posiadania... Czyś słyszał dobrze, jak stęka w pracy, jak hula, wyje z bólu, jak wyjawia głupotę swoją polski chłop z cuchnących dzikich wsi, jak się wije w męczarni przez całe psie swoje życie i jak zdycha przy stalowym kadłubie maszyny, gilotynie swojej - polski robotnik? Oto jest moja Polska. Ona wyjdzie z ciemnicy do niezmierzonych, boskich prac".
Przygotowali
Rafał - Dreamer@poczta.fm
Paweł Florczak
- Możesz także:
- wysłać link do znajomego
- lub wydrukować tą stronę
