Notre-Dame
dodane: 23 września 2001
Wiersz "Notre-Dame" z tomu "Równanie serca" jest doskonałą ilustracją
kreacjonizmu poezji Przybosia. Katedra ukazana jest w ruchu, powstaje
"od nowa" na oczach czytelnika, "wzlatuje w przestrzeń" dzięki milionowi
rąk złożonych do modlitwy. Widok i wnętrze katedry napawa poetę
przerażeniem, rodzi przekonanie o własnej małości. Poeta wyznaje:
"Wyszydzony i opluty wśród poczwar
rozdziawionych deszczem
Reklama
W wierszu spotykamy wiele typowych dla Przybosia oryginalnych metafor,
zaskakujących trafnością i konkretnością obrazowania. Oto niektóre z
nich:
"obciążone Jezusami krzyże"
"- na klucze sklepienia
drga zamknięty pęd strzał -"
"mury z odrąbanych skał".
Poeta dwukrotnie w wierszu pyta o twórcę tego monumentalnego pomnika
kultury, o tego genialnego budowniczego, który "pomyślał tę przepaść
i odrzucił ją w górę".
Przygotowali
Rafał - Dreamer@poczta.fm
Paweł Florczak
- Możesz także:
- wysłać link do znajomego
- lub wydrukować tą stronę
