Elegia o... chłopcu polskim
dodane: 23 września 2001
Wiersz "Elegia o... chłopcu polskim" utrzymany jest w nastroju smutku
i melancholii. Adresatem wiersza jest poległy syn, do którego zwraca się
zrozpaczona matka, ubolewając nad jego losem. Młody człowiek został
brutalnie pozbawiony pięknych słów i marzeń, musiał on stać się
uczestnikiem tragicznych wojennych wydarzeń:
"haftowali ci, syneczku, smutne oczy rudą krwią,
malowali krajobrazy w żółte ściegi pożóg,
wyszywali wisielcami drzew płynące morze".
Reklama
Przemierzając partyzanckie trasy uczył się on swej ziemi "na pamięć".
Niestety, nadeszła ta tragiczna, czarna noc, kiedy "polskiego chłopca"
dosięgła kula wroga:
"Zanim padłeś, jeszcze ziemię przeżegnałeś ręką.
Czy to była kula, synku, czy to serce pękło?".
Przygotowali
Rafał - Dreamer@poczta.fm
Paweł Florczak
- Możesz także:
- wysłać link do znajomego
- lub wydrukować tą stronę
