Dżuma
dodane: 23 września 2001
Akcja powieści Camusa toczy się w Oranie w 194. roku. Jest to
wymowna data, wskazuje na lata czterdzieste, lecz nie ukonkretnia czasu do
końca, nadaje powieści wydźwięk uniwersalny. na miasto spada zaraza - pierwszym
symbolem zagrożenia są wypełzające, chore, zdychające szczury. Choroba rozwija
się i pochłania coraz więcej ofiar. Miasto zostaje zamknięte, ludzie nie mogą
opuścić ogniska zarazy. Pisarz śledzi postawy i czyny tych, którzy zostali. Jest
to skrupulatna analiza, która ma rozwikłać problem człowieka postawionego wobec
spraw i wydarzeń ostatecznych, wobec zagrożenia. Są różne postawy:
Dr Bernard Rieux - jest lekarzem z powołania, niesie pomoc
bez względu na wynagrodzenie. Prezentuje aktywna, bohaterską postawę, uosabia
szlachetność i uczciwość. Dla Rieux dżuma to wróg i trzeba podjąć z nim walkę.
Wartości, w które wierzy doktor to przyjaźń i miłość.
Reklama
R. Rambert -
dziennikarz z Paryża, który przeżył swoistą ewolucję. Dżuma sprawiła, że nauczył
się prawdziwych wartości. Rambert miał pecha - przyjechał do Oranu, by
przeprowadzić badania nad życiem Arabów, pozostawił w Paryżu żonę. Początkowo
pragnął uciec, myślał tylko o sobie. Lecz pozostał i przyjął także aktywną
postawę walki z chorobą. Zwalczył zło tkwiące w sobie.
J.
Tarrou - człowiek-tułacz, który zaznał w życiu wszystkiego. Dżuma także czyni
zeń człowieka aktywnego, organizatora, "żołnierza" niosącego pomoc. Tarrou ginie
- lecz życie jego w ostatniej chwili nabiera sensu i wartości. Cottard -
przestępca, który nie widział sensu życia i chciał się zabić. Dżuma przyniosła
mu wyzwolenie, a także możliwość zadośćuczynienia win, spłacenia długu wobec
ludzi. Stąd jego aktywna postawa - wręcz zachwyt zarazą.
Ojciec Pannelaux - przyjmuje postawę bierną. Głosi swoistą
naukę, uważa, że dżuma jest karą, którą Bóg zesłał na ludzi grzesznych, że nie
dosięgnie ona niewinnych. Sam umiera i nie przyjmuje pomocy.
Joseph Grand - typowy urzędnik o zmarnowanym życiu, który
tworzy sobie ułudę - ideał w formie książki, którą pisze. Emocjonuje go tylko
jedno zadanie, nad którym pracuje - jest ucieczką od życia.
Jak widać, różne są postawy ludzi wobec zagrożenia. Los
każdej postaci to przykład. Przesłanie jest zaś postulatem podjęcia walki ze
złem, o poznanie go i niszczenie. Brak działań, bezmyślność, pogodzenie się z
losem mogą tylko zło potęgować. Godność i siła człowieka zawieszonego we
wszechświecie wobec zarazy, wojny, złych instynktów polega właśnie na podjęciu
działań.
- Możesz także:
- wysłać link do znajomego
- lub wydrukować tą stronę
