WSPÓŁCZESNOŚĆ - ogólna charakterystyka epoki
dodane: 13 marca 2006
Literatura polska
Ramy czasowe:
Najnowsze dzieje naszego piśmiennictwa, nazywanego umownie literaturą współczesną,
określają dwa zwrotne momenty w historii naszego narodu: wrzesień 1939 r. i czerwiec 1989 r.
Daty te tworzą ramy czasowe tego okresu.
Reklama
Czynniki kształtujące literaturę współczesną:
Literaturę lat 1939-1989 kształtowały głównie historia i polityka. Czynniki te formowały jej
odrębność tematyczną, światopoglądową i programowo-artystyczną. Wywarły one istotny wpływ
na twórczość literacką lat wojny i okupacji oraz na literaturę po drugiej wojnie światowej.
Uwidoczniło się to w jej zróżnicowaniu, wielości tendencji ideowych i artystycznych, w cechach
uległości i buntu wobec mecenatu Polski Ludowej.
Wojna jako przejście z dwudziestolecia międzywojennego do literatury współczesnej:
Literatura wojny i okupacji stanowi przedłużenie dwudziestolecia międzywojennego, ponieważ
dojrzali pisarze kontynuowali twórczość w konspiracji i na emigracji. Najnowsze badania życia
literackiego w okupowanej Polsce przynoszą bogaty materiał dokumentacyjny, który świadczy
o tym, że po 1 września 1939 r. życie kulturalne i literackie nie zamarło, a jedynie zmienił się
charakter społecznego obiegu. Rozproszenie pisarzy i różnorodność ich doświadczeń miały
zdecydować nie tylko o tematyce utworów, lecz o rodzaju i skali wysiłków zmierzających do
tego, aby życie literackie nie tylko nie zanikło, ale nawet nie zostało przerwane.
Podział na kraj i emigrację:
To w roku 1939 dokonał się zasadniczy podział na literaturę krajową i emigracyjną. Długa jest
lista tych, którzy w wyniku wojny (lub niekiedy zaskoczeni jej wybuchem za granicą) znaleźli się
poza ziemiami polskimi, okupowanymi przez Niemcy i Związek Radziecki.
Literatura i czasopiśmiennictwo czasu wojny:
Kraj:
W rezultacie działalności podziemia, pod koniec 1939 r. ukazywało się ponad 30 czasopism,
głównie o charakterze informacyjno-politycznym, z których część zamieszczała utwory literackie,
przede wszystkim wiersze powstające w kraju i docierające z ośrodków emigracyjnych oraz
obozów jenieckich.
We wrześniu 1939 r. ukazały się wiersze takich poetów, jak: Tadeusz Gajcy ("Dzień pierwszy"),
Czesław Janczarski ("Wrzesień 1939"), Julian Przyboś ("U szczytu drogi"), a także Kazimierz
Wierzyński ("Święty Boże"), Jan Brzechwa ("Ojczyzna"), Aleksander Baumgardten ("Katowicka
ballada" - wiersz o zajęciu miasta i jego bohaterskiej obronie), Leopold Lewin ("Nowe Termopile"),
Jerzy Pietrkiewicz ("Szarża pod Kutnem"), Teodor Bujnicki ("Modlitwa za Warszawę") i wielu
innych.
- Możesz także:
- wysłać link do znajomego
- lub wydrukować tą stronę