Rozważania - artykuły // Strefa9.pl

Rozważania. Jesienna depresja, deprecha. Przychodzą czasem takie chwile, gdy człowiekowi przestaje się chcieć istnieć. Minione chwile jak rozdane karty przychodzi oglądać, zmienić już nic nie można, gdyż gra się toczy nieprzerwanie. Czas zadumy i niemożności za przeszłość, za przyszłość. Życie wydaje się płótnem...

Rozważania

dodane: 20 marca 2006

  Przychodzą czasem takie chwile, gdy człowiekowi przestaje się chcieć istnieć.

  Minione chwile jak rozdane karty przychodzi oglądać, zmienić już nic nie można, gdyż gra się toczy nieprzerwanie. Czas zadumy i niemożności za przeszłość, za przyszłość. Życie wydaje się płótnem pomalowanym niechcianymi barwami. Jedno wtedy wiadomo na pewno, że życie jest chwilą w obliczu wieczności, mgnieniem, błyskiem.

  Jesienna depresja sprawia że dzień zamienia się w noc, a kolory w szarość. Teraźniejszość minioną chwilą się staje. Bledną wspomnienia, melancholia nam doskwiera. Cóż zrobić, nie chce się żyć. Znów brak sensu w doskonałym planie najwyższego.

  Otrzeć oczy, przetrzeć dusze w łzach tonącą. Prosić Boga by to co zmienić nam nie dane, choć trochę było zrozumiałe. Żyć na nowo, celu szukać, drogę obrać jak najdłuższą.

  Problemy życiowe, jak przeszkody ustawione są na naszym nie prostym torze.

  Co chwila wiraże, stłuczki i wypadki. Ludzie wyciągają do nas dłonie pomocne, lecz my udajemy że ich nie widzimy, chcemy być twardzi, mimo iż to pozory, bo wewnątrz szukamy pomocy. Dusza skamle, uwięziona na łańcuchu dumy, własnego Ja i ludzkiej głupoty. Uwolnić ją ciężko z własnych objęć. Wolni jak ptaki, wewnątrz zamknięte w klatce.

  W miłości kolejne zawody, jak kwiat bez wody, więdnie człowiek bez miłości.

  Gdy pada uczucie, następne jego krople sprawiają że człowiek się odradza. Znów żyć się chce, znów radość powraca. Jak długo, jak kurtko trwać będzie ten stan??. Życie dla kogoś, sens jakiś ma. Lecz tak jak wszystko, na tym Boskim świecie swój koniec też ma. Czy to deska grobowa, czy rozstania czas. Kiedyś THE AND musi paść.

  Oswoić świat, zrozumieć świat trwa to odkąd obudził się świat. Niepojęte to wszystko, tak jak my sami. Wewnętrzne duszy zaglądamy i odpowiedzi szukamy. Cóż nam począć zostało. Braku w tym sensu, w końcu jesteś istotą niepojętą.

  Problemy stwarzać potrafimy sami, rozwiązywać je tez możemy sami.

  Życie jest piękne, my jesteśmy wielcy, jedyni, unikalni i wspaniali. Cóż, rozmyślań koniec nadszedł czas. Smutki i żale wyrzucić w głębi dal.


  Nie zgadzasz się z artykułem, masz własną opinie na ten temat, powiedz to na forum, gdzie każdy Cię wysłucha!


Przygotował
Fighter - ares1985@poczta.onet.pl